و آرزوهاى زيبا را بچشمها مى كشد و بفريبائى خود را زينت مىدهد ، شادمانيش پايدار نمى ماند و هيچكس از ناگواريهايش ايمن نيست ، فريبنده‌اى زيانبخش است ، گذرا و ناپايدار و نابود و ناماندگار است و شكمباره‌اى كه پيكرها را مى خورد و در شكم خود جاى مىدهد ) اگر بخواهيم دنيا را از ديدگاه على بشناسيم كارى دراز و دشوار در پيش داريم و همه‌جا كتاب جاويد على از ناسازگارى دنيا و ناپايدارى آن سخن مى گويد و در اين باره بايد كتابها نوشت و روش على خود بزرگترين درسى است براى ما تا به زر و زيور و جاه و مقام آن فريفته نشويم و سير فرعون و هامان و قارون را نپيمائيم بلكه على وار باشيم و بگوئيم : ( اى دنيا ، ديگرى را فريب ده كه من سه بار ترا رها كرده‌ام و ديگر راه بازگشتى برايت نيست ) على و آخرت به اين زندگى گذرا و كوتاه دنيا نبايد دل بست زيرا سراى زندگانى جاودانگى نيست بلكه پس از اين دنيا ، جهان ديگرى است كه سراى هميشگى زندگانى است و انسان براى آن جهان آفريده شده است و دنيا

--> ( 1 ) - خطبهء 110 نهج البلاغه ( 2 ) - كلمات قصار شمارهء 74 نهج البلاغه